Αναδημοσιεύουμε άρθρο του συναδέλφου Β. από το περιοδικό Λαμπτήρες Πυρακτώσεως του ανεξάρτητου σχήματος Πορεία Αριστερή, τ.7. Απρίλης 2011 (http://poreia.wordpress.com) όπου σκιαγραφείται ο εργασιακός μεσαίωνας που επικρατεί στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια. Ο συνάδελφος επιπλέον, διηγείται την πρόσφατη εργασιακή του εμπειρία με τους εργοδότες της αλυσίδας Ευρωγνώση και, τέλος, αναλύει ό,τι συμβαίνει στο Σύλλογο Εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση Ν. Αττικής - "ΒΥΡΩΝΑΣ" και τονίζει την ανάγκη κοινής δράσης και συσπείρωσης των εργαζομένων στο σωματείο ώστε να σπάσει το κλίμα φόβου που επικρατεί στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια.
Συνεχής καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων
Τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι καθηγητές στα κέντρα ξένων γλωσσών (ΚΞΓ) και συνολικά στην ιδιωτική εκπαίδευση έχουν μετατραπεί σε πειραματόζωα που πάνω τους δοκιμάζονται από την πλευρά των εργοδοτών οι πλέον απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες, με στόχο αυτές να θεσπιστούν και σε ολόκληρο τον ιδιωτικό (αλλά και το δημόσιο τομέα). Πρόκειται για έναν επαγγελματικό κλάδο με χιλιάδες εργαζόμενους (και ακόμα περισσότερους αποφοίτους ξενόγλωσσων πανεπιστημιακών τμημάτων), που στην πλειοψηφία τους όμως εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας, πολλές φορές ανασφάλιστοι, και με λίγες συνήθως ώρες δουλειάς που δεν καλύπτουν ούτε ΙΚΑ ούτε ταμείο ανεργίας τη θερινή περίοδο, μιας και οι συμβάσεις είναι ορισμένου χρόνου μέχρι τα τέλη Μαΐου. Μέσα στην ούτως ή άλλως άσχημη κατάσταση για τον κλάδο αλλά και για τον κόσμο της εργασίας συνολικά, και ενώ οι καθηγητές στα ΚΞΓ αντιπροσωπεύονται από τον «Πανελλήνιο Σύλλογο Καθηγητών Ξένων Γλωσσών Φροντιστηρίων και Σχολών Ελλάδας “Ο ΒΥΡΩΝ” (ελεγχόμενο από την ΑΣΚ-ΠΑΜΕ) και την Ομοσπονδία Ιδιωτικών εκπαιδευτών Ελλάδος (ελεγχόμενη από ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), το 2004 εμφανίζεται ένα στημένο από την εργοδοσία δήθεν κλαδικό σωματείο ονόματι «Σωματείο Εργαζομένων στα Κ.Ξ.Γ. Ν. Αττικής» από «εργαζόμενους» συγγενείς μελών του EUROPALSO («Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών»), με πρόεδρο την Αρτ. Κυπριώτου και με την εργοδοτική κάλυψη του Βερβεσού, αντιπροέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών αλλά και του γνωστού Λυκουρέζου! Έκτοτε, το στημένο αυτό σωματείο υπογράφει συνεχώς ΣΣΕ εξευτελιστικών όρων με τα αφεντικά του EUROPALSO και του Σωματείου Ιδιοκτητών Ξενόγλωσσων Φροντιστηρίων Ομήρου Δήμων Αττικής, μειώνοντας τις αποδοχές των εργαζομένων στο νομό Αττικής σε ποσοστό που φτάνει το 50%-70% των ήδη πενιχρών απολαβών και επιβάλλοντας σειρά αντεργατικών ρυθμίσεων, όπως βλαπτική μεταβολή με μείωση της αμοιβής των εργασιακών ωρών αυθαίρετα και κατά το δοκούν, μη πληρωμή των αργιών και των διακοπών Χριστουγέννων-Πάσχα και κατάργηση των επιδομάτων για μεταπτυχιακά, «κούρεμα» στο επίδομα πολυετίας κλπ. Τον Αύγουστο του 2010 το κίτρινο σωματείο υπέγραψε νέα σύμβαση τριετούς (!) διάρκειας επιβάλλοντας αποδοχές πείνας και εξαθλίωσης με αποκλειστικά ωρομίσθια απασχόληση του ύψους των 8.50 ευρώ (μικτά) για τους εργαζόμενους καθηγητές για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος και για το 2013 ...8,75 ευρώ (μικτά), οι οποίοι αναγκάζονται να κάνουν (όταν βρίσκουν) και δεύτερη (και τρίτη) δουλειά, προκειμένου να επιβιώσουν, σε βάρος του διδακτικού τους έργου, τη στιγμή που οι εργοδότες υποστηρίζουν στις ακριβές τους διαφημίσεις ότι παρέχουν «ποιοτική» εκπαίδευση, τη στιγμή που οι εργοδότες που υπόσχονται φιλικό και ευχάριστο κλίμα συνεργασίας με τους εργαζόμενους και φτιάχνουν φανταχτερές διαφημίσεις που απεικονίζουν ένα ευτυχισμένο κλίμα στην τάξη με χαμογελαστούς εκπαιδευτικούς και μαθητές. Εγγυώνται για την ανώτερη ποιότητα της διδασκαλίας για να αρπάξουν από τους γονείς ολοένα και αυξανόμενα δίδακτρα, από τα οποία οι καθηγητές παίρνουν ψίχουλα, και κατηγορούν τους καθηγητές για «μη αποδοτικότητα» όταν τους εξοντώνουν μεθοδευμένα. Ταυτόχρονα, και παρά τις λαμπερές τους διαφημίσεις, διεξάγουν στο στημένο σωματείο τους εκλογές με παρουσία μπράβων και τραμπούκων, και με την τρομοκράτηση εργαζομένων για να τους βάλουν σε λίστες ψηφισάντων.
Μία προσωπική εμπειρία
Την περασμένη περίοδο είχα και εγώ παρόμοιες εμπειρίες από τους εργοδότες μου στην μεγάλη αλυσίδα φροντιστηρίων Ευρωγνώση, οι οποίοι, εκτός της προσπάθειάς τους να μου επιβάλλουν μαύρη εργασία και ωρομίσθιο 6,50 ευρώ καθαρά, αθέτησαν τη σύμβαση που υπογράψαμε που προέβλεπε συγκεκριμένο αριθμό ωρών, ακυρώνοντας χωρίς δικαιολογία και προειδοποίηση ένα τμήμα που είχα αναλάβει. Όταν πήγα με το σωματείο να ζητήσω τα αυτονόητα, δηλαδή τη τήρηση της σύμβασης, να μου βρουν αντίστοιχες ώρες που προβλέπονταν, μου είπαν ότι αυτό δεν γίνεται. Τους απάντησα ότι δεν είναι δική μου δουλειά η εξεύρεση πελατών και ωρών και αν δεν μου βρουν ώρες θα πρέπει να με αποζημιώσουν για τα ακυρωμένα ωρομίσθια. Τότε ούτε λίγο ούτε πολύ μου είπαν ότι εγώ φταίω που ακυρώθηκε το τμήμα, γιατί δεν είμαι καλός καθηγητής, παρόλο που δεν μου είχε γίνει κάποια προηγούμενη σύσταση. Μετά από προσβολές και απειλές στις οποίες δεν ενέδωσα προσπάθησαν να με βάλουν να υπογράψω νέα σύμβαση αποδοχής της μείωσης ωρών. Εγώ φυσικά δεν δέχτηκα, πήγαινα κάθε φορά στην ώρα του ακυρωμένου μαθήματος με μάρτυρα για να αποδείξω την παρουσία μου και τελικά με αποζημίωσαν για τα ακυρωμένα μαθήματα και μου έδωσαν νόμιμο ωρομίσθιο 8,99 μικτά (7.55 καθαρά). Γενικά η κατάσταση στο συγκεκριμένο «οίκο της γνώσης» είναι απαράδεκτη, αφού δεν υπάρχει καν συγκεκριμένη σύμβαση και στον κάθε εργαζόμενο δίνουν διαφορετικά χρήματα, ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας, και λογικά σύμφωνα με το πόσο ενημερωμένοι είναι για τα δικαιώματά τους.
Για την κατάσταση του σωματείου
Η απάντηση της ΑΣΚ, μοναδικής τότε παράταξης στο «Βύρωνα» όχι μόνο ήταν αναντίστοιχη, αλλά με ευθύνη της οδήγησε στη διαγραφή του εργατικού σωματείου από την ΟΙΕΛΕ, αφού άλλαξε το 2006 το χαρακτήρα του σωματείου από ομοιοεπαγγελματικό (δηλαδή για τους καθηγητές στις ξένες γλώσσες) σε κλαδικό συνολικά για την ιδιωτική εκπαίδευση (για οποιοδήποτε εργαζόμενο σε οποιαδήποτε μορφή ιδιωτικής εκπαίδευσης), υπερκαλύπτοντας τη δράση άλλων σωματείων-μελών της ΟΙΕΛΕ, όπως του ΣΕΦΚ (Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών) και του ΣΙΕΛ Αθήνα-Πειραιά. Η αλλαγή της νομικής μορφής του σωματείου από «ομοιοεπαγγελματικό» σε «κλαδικό» ανάμεσα σε άλλους προτάθηκε και από στελέχη του Υπουργείου Εργασίας ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει νομικά το ψευδοσωματείο, αλλά υποκρύπτει την τακτική του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών (και του πολιτικού του φορέα) να εμφανίσει το σωματείο ως «ανάδοχο» ολόκληρης της ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Αττική προσπαθώντας να καπελώσει, να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει όσους συλλόγους και διαδικασίες δεν ελέγχει. Έτσι λοιπόν η ΑΣΚ-ΠΑΜΕ ανέβασε τους τόνους ενάντια στο ΣΕΦΚ, κατηγορώντας τον δήθεν για εχθρό της εργατικής τάξης που υπογράφει ΣΣΕ μηδενικής αύξησης, και τελικά οδήγησε σε «ταξική» διάσπαση το σωματείο, μεταφέροντας τις μειοψηφικές της δυνάμεις που υπάκουσαν στον Βύρωνα. Ομοίως πράττει για την Ενωτική Πρωτοβουλία Καθηγητών Ξένων Γλωσσών, την έτερη παράταξη του σωματείου, η οποία καταγγέλλει τη σεχταριστική και πλήρως υποταγμένη στους πολιτικούς σχεδιασμούς του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ λογική της ΑΣΚ, η οποία αυτοπροβάλλεται ως η πραγματική ταξική δύναμη και προσπαθεί με την τεχνητή εισαγωγλη νέων μελών να ελέγξει πλήρως το σωματείο. Δυστυχώς όμως, η ίδια παρά τις ταξικές τις κορώνες, ούτε έχει κινηθεί είτε κινηματικά-δυναμικά, είτε νομικά, για την ακύρωση του δικαιώματος του ψευδοσωματείου να συνεχίζει να συνάπτει ΣΣΕ κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των αφεντικών ρίχνοντας τους εργαζομένους στην εξαθλίωση, βάσει της έκρηξης της ανεργίας, της ακρίβειας και της λήψης ολοένα και σκληρότερων αντεργατικών μέτρων. Ταυτόχρονα, η πλειοψηφία του σωματείου έχει επιβάλει αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες, φτάνοντας στο σημείο να υποκρύπτει ακόμα και την εγγραφή νέων μελών από τα αρμόδια όργανα. Συμπεριφέρεται σαν να είναι το σωματείο ιδιοκτησία της. Στα Δ.Σ. και στις όποιες Γ.Σ. διεξάγονται μοναδικός στόχος είναι η άκριτη παρουσίαση του προγράμματος του ΠΑΜΕ. Οποιαδήποτε πρόταση για κοινή δράση που δεν υπαγορεύεται «από τα πάνω» απορρίπτεται, απορρίπτοντας τελικά το μέτωπο ενάντια στην εργοδοσία και το τσάκισμα του τρομοκρατικού εργοδοτικού καθεστώτος. Επιπλέον, τα μέλη της ΑΣΚ έχουν επανειλημμένα συκοφαντήσει τόσο την Ενωτική Πρωτοβουλία, όσο και όποια φωνή ξεφεύγει από τη γραμμή της, έχουν τραμπουκίσει συναδέλφους που ασκούν κριτική.
Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει στο κλάδο έναν εξαιρετικά δυσμενή συσχετισμό, με τους εργοδότες να έχουν το πεδίο ελεύθερο να εφαρμόσουν οτιδήποτε σκαρφιστούν ώστε να συνθλίψουν ακόμα περισσότερο τα ήδη ανύπαρκτα δικαιώματα των εργαζομένων. Χρειάζεται υπομονετική δράση αυτών που πραγματικά νοιάζονται για το κλάδο και τα εργασιακά δικαιώματα ανεξάρτητα από κομματικές σκοπιμότητες και διαφορές οι οποίες στην περίπτωση του κλάδου έχουν συμβάλλει στη διαιώνιση του προβλήματος. Είναι αναγκαία η κοινή δράση όσων δυνάμεων αναφέρονται στην αριστερά και την εργατική τάξη για να ενημερώσουν τους εργαζομένων του κλάδου (οι οποίοι αντιλαμβάνονται ως νόμιμη τη ΣΣΕ πείνας που υπογράφει το ψευδοσωματείο), να σπάσουν το κλίμα φόβου και μοναξιάς που κυριαρχεί στα φροντιστήρια και να τους συσπειρώσουν στο σωματείο ώστε αυτό να έχει μια ομαλή δημοκρατική λειτουργία και μαζικότητα ώστε να επανακτήσει τον ιστορικό του ρόλο για την υπογραφή ΣΣΕ ουσιαστικών για τις ανάγκες των εργαζομένων. Μόνο έτσι μπορούν να δημιουργηθούν οι όροι της ανατροπής του υπάρχοντος καθεστώτος εργοδοτικής τρομοκρατίας που επικρατεί τόσο στην ιδιωτική εκπαίδευση, όσο και στο κόσμο της δουλειάς γενικά, και να μπορέσει να αντισταθεί συνολικά το εργατικό κίνημα ενάντια στις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές του κεφαλαίου, της τρόικας και των ντόπιων υπηρετών της.
Β.
Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011
Τρίτη 29 Μαρτίου 2011
"Διαπραγματεύονται" με τον ... εαυτό τους!
Προς:
Την Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση ν. Αττικής "ΒΥΡΩΝΑΣ"
Στο έκτακτο ΔΣ της Δευτέρας, 28 Μαρτίου διαπιστώσαμε ότι με πρωτοφανείς, αντικαταστατικές και αυθαίρετες ενέργειες η πλειοψηφούσα παράταξη της ΑΣΚ-ΠΑΜΕ του Συλλόγου εργαζομένων στην ιδιωτική Εκπαίδευση νομού Αττικής "ΒΥΡΩΝΑΣ" αποφάσισε τον αποκλεισμό της Ενωτικής Πρωτοβουλίας Καθηγητών Ξένων Γλωσσών του και των δύο αντιπροσώπων της στο Δ.Σ. και τους εργαζόμενους που εκπροσωπούν, από όλες τις διαδικασίες υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ανάμεσα στο σωματείο μας και τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Τέτοιες πρακτικές δεν έχουν καμιά σχέση με τις παραδόσεις του εργατικού ταξικού κινήματος.
Είναι γνωστό ότι η ΑΣΚ-ΠΑΜΕ το 2006 μετέτρεψε το σωματείο από Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στα Ξενόγλωσσα Φροντιστήρια σε σωματείο όλων των εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση ν. Αττικής προκειμένου να επικαλύψει τη δράση συγγενικών και ιστορικών σωματείων που δραστηριοποιούνται στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, στα ιδιωτικά σχολεία κ.α. ενώ έχασε τη δυνατότητα να υπογράφει σ.σ.ε. για τους εργαζόμενους στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια από ένα σωματείο το οποίο κατά γενική ομολογία δημιούργησαν εργοδoτικά συμφέροντα τα οποία και έχουν επιβάλλει, πολύ πριν την έλευση του Μνημονίου, τριτοκοσμικούς όρους εργασίας.
Δηλώνουμε ότι οι αποκλεισμοί δεν θα περάσουν και απαιτούμε διαφάνεια στο σωματείο προκειμένου να συμμετέχουμε στις αποφάσεις και να μπορούμε να παρευρισκόμαστε σε οποιεσδήποτε διαδικασίες στοχεύουν να καθορίσουν τoυς όρους εργασίας μας. Είναι το λιγότερο περίεργο συνδικαλιστική οργάνωση που αυτοκαλείται "ταξική" να απαγορεύει σε εκλεγμένους αντιπροσώπους εργαζομένων την συμμετοχή τους σε συλλογικές διαδικασίες, τις οποίες οι τελευταίοι πληροφορούνται από τον κομματικό τύπο (βλέπε συνημμένο).
Καλούμε όλους του συναδέλφους να δουλέψουμε για ένα μαζικό και αντιπροσωπευτικό σωματείο που οι αποφάσεις του να λαμβάνονται με διαφανείς και ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες από τα ίδια τους τα μέλη.
Συνημμένο:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ «ΒΥΡΩΝΑΣ»
Στην πάλη για τις πραγματικές ανάγκες
Στην επεξεργασία συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΣΣΕ), η οποία απαντά στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, προχώρησε ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση «Βύρωνας» και κάλεσε τους εργοδοτικούς φορείς στην ιδιωτική εκπαίδευση σε συνάντηση την περασμένη Τρίτη. Η ΣΣΕ λαμβάνει υπόψη τη λαίλαπα των αντιεργατικών μέτρων που παίρνονται με πρόσχημα την κρίση και τις επιπτώσεις της και την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο. Είναι γνωστό ότι ωρομισθία, ανασφάλιστη εργασία ή «υποτιμημένα» ένσημα, απολύσεις, μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, εργασιακή ανασφάλεια στο τέλος κάθε διδακτικού έτους, «βασιλεύουν» στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Στη συνάντηση παραβρέθηκε από την εργοδοτική πλευρά μόνον ο εκπρόσωπος του ΣΕΦΑ (φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης). Το σωματείο εξέθεσε τα αιτήματα που περιλαμβάνονται στην ΣΣΕ, η οποία βασίζεται στο πλαίσιο που προβάλλει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, και ο εκπρόσωπος της εργοδοσίας επανέλαβε τη γνωστή επιχειρηματολογία που πλέον ενισχύεται από τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Η συνάντηση δεν κατέληξε σε συμφωνία. Μόνο η οργάνωση της πάλης και ο αγώνας σε ταξική κατεύθυνση με μία γραμμή ρήξης με τα μονοπώλια, τις πολιτικές κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, τα ιδεολογήματα της αστικής τάξης και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό μπορεί να δώσει διέξοδο για τους εργαζόμενους.
Την Τετάρτη 16 Μάρτη, πραγματοποιήθηκε εξόρμηση σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, ξένων γλωσσών και ιδιωτικά ΙΕΚ στο κέντρο της Αθήνας. Μέλη του Σωματείου συζήτησαν με τους εργαζόμενους για το σχέδιο ΣΣΕ και την ανάγκη να συσπειρωθούν με το ΠΑΜΕ και το σωματείο.
Ριζοσπάστης 19/3/2011 Σελίδα 18
Την Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση ν. Αττικής "ΒΥΡΩΝΑΣ"
Στο έκτακτο ΔΣ της Δευτέρας, 28 Μαρτίου διαπιστώσαμε ότι με πρωτοφανείς, αντικαταστατικές και αυθαίρετες ενέργειες η πλειοψηφούσα παράταξη της ΑΣΚ-ΠΑΜΕ του Συλλόγου εργαζομένων στην ιδιωτική Εκπαίδευση νομού Αττικής "ΒΥΡΩΝΑΣ" αποφάσισε τον αποκλεισμό της Ενωτικής Πρωτοβουλίας Καθηγητών Ξένων Γλωσσών του και των δύο αντιπροσώπων της στο Δ.Σ. και τους εργαζόμενους που εκπροσωπούν, από όλες τις διαδικασίες υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ανάμεσα στο σωματείο μας και τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Τέτοιες πρακτικές δεν έχουν καμιά σχέση με τις παραδόσεις του εργατικού ταξικού κινήματος.
Είναι γνωστό ότι η ΑΣΚ-ΠΑΜΕ το 2006 μετέτρεψε το σωματείο από Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στα Ξενόγλωσσα Φροντιστήρια σε σωματείο όλων των εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση ν. Αττικής προκειμένου να επικαλύψει τη δράση συγγενικών και ιστορικών σωματείων που δραστηριοποιούνται στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, στα ιδιωτικά σχολεία κ.α. ενώ έχασε τη δυνατότητα να υπογράφει σ.σ.ε. για τους εργαζόμενους στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια από ένα σωματείο το οποίο κατά γενική ομολογία δημιούργησαν εργοδoτικά συμφέροντα τα οποία και έχουν επιβάλλει, πολύ πριν την έλευση του Μνημονίου, τριτοκοσμικούς όρους εργασίας.
Δηλώνουμε ότι οι αποκλεισμοί δεν θα περάσουν και απαιτούμε διαφάνεια στο σωματείο προκειμένου να συμμετέχουμε στις αποφάσεις και να μπορούμε να παρευρισκόμαστε σε οποιεσδήποτε διαδικασίες στοχεύουν να καθορίσουν τoυς όρους εργασίας μας. Είναι το λιγότερο περίεργο συνδικαλιστική οργάνωση που αυτοκαλείται "ταξική" να απαγορεύει σε εκλεγμένους αντιπροσώπους εργαζομένων την συμμετοχή τους σε συλλογικές διαδικασίες, τις οποίες οι τελευταίοι πληροφορούνται από τον κομματικό τύπο (βλέπε συνημμένο).
Καλούμε όλους του συναδέλφους να δουλέψουμε για ένα μαζικό και αντιπροσωπευτικό σωματείο που οι αποφάσεις του να λαμβάνονται με διαφανείς και ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες από τα ίδια τους τα μέλη.
Συνημμένο:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ «ΒΥΡΩΝΑΣ»
Στην πάλη για τις πραγματικές ανάγκες
Στην επεξεργασία συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΣΣΕ), η οποία απαντά στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, προχώρησε ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση «Βύρωνας» και κάλεσε τους εργοδοτικούς φορείς στην ιδιωτική εκπαίδευση σε συνάντηση την περασμένη Τρίτη. Η ΣΣΕ λαμβάνει υπόψη τη λαίλαπα των αντιεργατικών μέτρων που παίρνονται με πρόσχημα την κρίση και τις επιπτώσεις της και την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο. Είναι γνωστό ότι ωρομισθία, ανασφάλιστη εργασία ή «υποτιμημένα» ένσημα, απολύσεις, μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, εργασιακή ανασφάλεια στο τέλος κάθε διδακτικού έτους, «βασιλεύουν» στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Στη συνάντηση παραβρέθηκε από την εργοδοτική πλευρά μόνον ο εκπρόσωπος του ΣΕΦΑ (φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης). Το σωματείο εξέθεσε τα αιτήματα που περιλαμβάνονται στην ΣΣΕ, η οποία βασίζεται στο πλαίσιο που προβάλλει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, και ο εκπρόσωπος της εργοδοσίας επανέλαβε τη γνωστή επιχειρηματολογία που πλέον ενισχύεται από τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Η συνάντηση δεν κατέληξε σε συμφωνία. Μόνο η οργάνωση της πάλης και ο αγώνας σε ταξική κατεύθυνση με μία γραμμή ρήξης με τα μονοπώλια, τις πολιτικές κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, τα ιδεολογήματα της αστικής τάξης και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό μπορεί να δώσει διέξοδο για τους εργαζόμενους.
Την Τετάρτη 16 Μάρτη, πραγματοποιήθηκε εξόρμηση σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, ξένων γλωσσών και ιδιωτικά ΙΕΚ στο κέντρο της Αθήνας. Μέλη του Σωματείου συζήτησαν με τους εργαζόμενους για το σχέδιο ΣΣΕ και την ανάγκη να συσπειρωθούν με το ΠΑΜΕ και το σωματείο.
Ριζοσπάστης 19/3/2011 Σελίδα 18
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011
Τετάρτη 30/3 απεργία
Με απεργία την Τετάρτη 30/3 απεργία απαντούν οι ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ, ΟΕΝΓΕ στα βάρβαρα σχέδια της κυβέρνησης να ρίξει στον καιάδα εκπαιδευτικούς και μαθητές στη δημόσια και την ιδιωτική εκπαίδευση της χώρας. Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ καθηγητών Ξένων Γλωσσών και ο Σύλλογος Εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση Ν. Αττικής - Βύρωνας συμμετέχουν στην απεργία και ενημερώνουν τους συναδέλφους για τα όσα έπονται αν δεν απαντηθεί η επίθεση στην πράξη.
Συγκέντρωση στις 12.30 το μεσημέρι στα Προπύλαια Πανεπιστημίου.
Συγκέντρωση στις 12.30 το μεσημέρι στα Προπύλαια Πανεπιστημίου.
Κυριακή 27 Μαρτίου 2011
Εκδόσεις Εστία: Πωλείται κουλτούρα - τα «φέσια» δώρο
Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ καθηγητών ξένων γλωσσών στηρίζει τον αγώνα του ΣΜΕΔ να φέρει στο φως την εκμετάλλευση των μετραφραστών-επιμελητών-διορθωτών από τους εκδοτικούς οίκους και δηλώνει αλληλέγγυα σε κάθε προσπάθεια υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους
«Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δεν θα πληρώσουμε τις ζημιές τους»: αυτό υπενθυμίζει εδώ και μήνες ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ) προς πάσα κατεύθυνση, και όλως ιδιαιτέρως στις εταιρείες του χώρου μας, μεταφραστικά γραφεία, ΜΜΕ και εκδοτικούς οίκους, που έχουν προαποφασίσει να μας κάνουν με το έτσι θέλω «συνέταιρους στο έγκλημα».
Γιατί αυτό που διαπράττεται ξεκάθαρα πλέον τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα είναι έγκλημα, και μάλιστα οργανωμένο: ο κύκλος των δανεικών κερδών που έγιναν ζημιές και του άφθονου τραπεζικού ρευστού που έγινε «ανομβρία της αγοράς» κλείνει πανηγυρικά με συλλογικές συμβάσεις που αντιμετωπίζονται ως κουρελόχαρτα, με απολύσεις κατά βούληση, με επιβολή της ελαστικής απασχόλησης σε καινοφανή κλίμακα, με ατέλειωτες καθυστερήσεις πληρωμών, ακόμα και με ιδιωτικά συμφωνητικά που, αν και υπογράφονται με όρους πλήρως υπαγορευμένους από τους εργοδότες, καταστρατηγούνται ψυχρά από τους ίδιους τους εργοδότες που τα συντάσσουν. Στο μεταξύ, η προσφυγή των χειμαζόμενων εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων στη δικαιοσύνη έχει γίνει υπόθεση όχι μόνο απελπιστικά χρονοβόρα, όπως ήταν ανέκαθεν, αλλά και πανάκριβη, με αποτέλεσμα ουσιαστική νομιμότητα της χώρας να είναι πια στην πράξη η γενικευμένη ανομία του οικονομικά και πολιτικά ισχυρότερου. Το έργο βέβαια είναι παλιό, αλλά το τωρινό ανέβασμά του έχει πρωτόγνωρες διαστάσεις υπερπαραγωγής, με auteur μια «κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης» η οποία φαίνεται ότι δεν θα σκοτιζόταν ακόμα κι αν μας εξόντωνε όλους προκειμένου να φέρει εις πέρας το «εθνοσωτήριο» σχέδιό της.
Φυσικά είναι πάντα πιθανό να την προλάβουν οι αγαπητοί μας εργοδότες ή εκλεκτοί μας «πελάτες», οι πολυμήχανοι επιχειρηματίες του χώρου μας. Θα σταθούμε εδώ στην τελευταία φιλότιμη απόπειρα εξόντωσης συναδέλφου μεταφραστή από τον πιο ιστορικό ίσως εκδοτικό οίκο της χώρας, το υπεραιωνόβιο Βιβλιοπωλείον της Εστίας (στο εξής θα το λέμε χαϊδευτικά Εστία). Η καλή εταιρεία, παραδοσιακός φάρος της «πεφωτισμένης Δεξιάς» στα πολιτιστικά μας πράγματα, έχει φροντίσει εδώ και καιρό να εδραιώσει τη φήμη της στον κλάδο των εκδόσεων ως «προβληματικής επιχείρησης», γεγονός βέβαια που δεν την εμποδίζει να εξακολουθεί να αναθέτει μεταφράσεις και να εκδίδει ακριβά και υψηλού γοήτρου συνήθως βιβλία - για τα οποία οι επιμελητές πληρώνονται μια φορά το εξάμηνο ή καμιά φορά και καθόλου. Όσο για τους μεταφραστές...
Η συγκεκριμένη περίπτωση του συναδέλφου, μέλους επίσης του ΣΜΕΔ, είναι πολύ διαφωτιστική: τον Φεβρουάριο του 2010 συμφώνησε γραπτώς να μεταφράσει μέσα σε πέντε μήνες από τα γαλλικά δύο απαιτητικά βιβλία (ένα ιστορικό κι ένα φιλοσοφικό) των οποίων η έκδοση στα ελληνικά είχε γίνει επείγουσα βάσει των συμβολαίων που είχε υπογράψει η Εστία με τον γάλλο εκδότη. Πράγματι, οι μεταφράσεις παραδόθηκαν κατά σειρά τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 2010, με τη συμφωνία να προβλέπει πληρωμή του συναδέλφου στο ακέραιο με την παράδοση κάθε μετάφρασης. Η συνέχεια κοινότοπη: μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2011, ο συνάδελφος δεν είχε πληρωθεί ούτε 1 (ένα) ευρώ από τα σχεδόν 6.000 (έξι χιλιάδες) της συμφωνημένης συνολικής αμοιβής του.
Οι δικαιολογίες που πρόβαλε προσφάτως η διεύθυνση της Εστίας στις εντονότατες διαμαρτυρίες του συναδέλφου τιμούν κι αυτές τη μακρά λογοτεχνική κι επιχειρηματική παράδοση της κοινοτοπίας που διακονείται συστηματικά απ' όλα τα πολιτισμένα, προοδευτικά κι εμπνεόμενα από τις αξίες του χριστιανικού ανθρωπισμού αφεντικά όπου γης: «η αγορά δεν μας πληρώνει, εσύ είσαι κομμάτι του κύκλου της αγοράς, εμείς δεν σε πληρώνουμε». Συνεπής στο παραπάνω πνεύμα ήταν και η αντιπρόταση του εκδοτικού οίκου στον συνάδελφο: «χαρτζιλίκι ένα χιλιάρικο εντός του μηνός, και ξαναπεράστε τον μεθεπόμενο μήνα». Αναμφιβόλως, και οι ίδιοι οι απολογητές Πατέρες θα ζήλευαν την τυποποίηση, τη ρηχότητα και το θράσος της πάγιας εργοδοτικής ερμηνείας για το τι εστί κρίση και πώς αντιμετωπίζεται.
Στους αεριτζήδες πολιτιστικούς ταγούς του τόπου, στην (κάθε) Εστία, ο ΣΜΕΔ θα ήθελε να αντιτάξει τα κάτωθι αυτονόητα:
Ουδόλως είμαστε «κομμάτι του κύκλου της αγοράς». Δεν υπογράφουμε συμβάσεις με την «αγορά», υπογράφουμε μια σύμβαση με μια εταιρεία, σχεδόν πάντα με τους όρους της εταιρείας και κατά τη βολή της (μια κατάσταση την οποία φιλοδοξούμε ν' αλλάξουμε το συντομότερο). Απαιτούμε από την εταιρεία να τιμά, αν μη τι άλλο, τη σύμβασή της. Οι τραγελαφικές θεωρίες περί αγοράς, «κύκλων» κ.ο.κ. μάς αφήνουν παγερά αδιάφορους.
Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ή ξέρει εκ των προτέρων ότι πιθανότατα δεν θα έχει να πληρώσει όταν έρθει η ώρα, αλλά κάνει μολοντούτο «ανοίγματα» σαν να μην τρέχει τίποτα, είναι απατεώνας, τυχοδιώκτης κι εκμεταλλευτής, είτε πολυτονίζει τα βιβλία που εκδίδει είτε όχι.
Όποιος αντιμετωπίζει σκληρά εργαζόμενους συναδέλφους σαν να ήταν παιδάκια που καλούνται να βολευτούν με το χαρτζιλίκι του μπαμπά έχει καλομάθει σε ένα είδος εργοδοτικού πατερναλισμού που παραπέμπει σε καθεστώτα μεσαιωνικού ή ολοκληρωτικού τύπου. Αντιλαμβανόμαστε ότι το μοντελάκι έχει πέραση στους κρατούντες (η Γερμανία πατρονάρει την Ελλάδα, η κυβέρνηση πατρονάρει τους πολίτες, οι εταιρείες πατρονάρουν τους εργαζόμενους, και πάει λέγοντας), ας αντιληφθούν ωστόσο κι εκείνοι ότι θα έχει την τύχη που του αρμόζει.
Ο ΣΜΕΔ παρέχει πλήρη ηθική, νομική και συνδικαλιστική υποστήριξη στον συνάδελφο που διεκδικεί τα δεδουλευμένα του. Απαιτούμε την πλήρη εξόφλησή του και δεσμευόμαστε να δημοσιοποιήσουμε και επώνυμα την υπόθεση αν η Εστία συνεχίσει να καθυστερεί την πλήρη καταβολή της αμοιβής του. Καλούμε επίσης όλους τους συναδέλφους, μεταφραστές και επιμελητές-διορθωτές, στους οποίους η Εστία οφείλει χρήματα να έρθουν σε επαφή με τον ΣΜΕΔ για να οργανώσουμε συλλογικά τις διεκδικήσεις μας.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΝΟΣ
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών
«Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δεν θα πληρώσουμε τις ζημιές τους»: αυτό υπενθυμίζει εδώ και μήνες ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ) προς πάσα κατεύθυνση, και όλως ιδιαιτέρως στις εταιρείες του χώρου μας, μεταφραστικά γραφεία, ΜΜΕ και εκδοτικούς οίκους, που έχουν προαποφασίσει να μας κάνουν με το έτσι θέλω «συνέταιρους στο έγκλημα».
Γιατί αυτό που διαπράττεται ξεκάθαρα πλέον τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα είναι έγκλημα, και μάλιστα οργανωμένο: ο κύκλος των δανεικών κερδών που έγιναν ζημιές και του άφθονου τραπεζικού ρευστού που έγινε «ανομβρία της αγοράς» κλείνει πανηγυρικά με συλλογικές συμβάσεις που αντιμετωπίζονται ως κουρελόχαρτα, με απολύσεις κατά βούληση, με επιβολή της ελαστικής απασχόλησης σε καινοφανή κλίμακα, με ατέλειωτες καθυστερήσεις πληρωμών, ακόμα και με ιδιωτικά συμφωνητικά που, αν και υπογράφονται με όρους πλήρως υπαγορευμένους από τους εργοδότες, καταστρατηγούνται ψυχρά από τους ίδιους τους εργοδότες που τα συντάσσουν. Στο μεταξύ, η προσφυγή των χειμαζόμενων εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων στη δικαιοσύνη έχει γίνει υπόθεση όχι μόνο απελπιστικά χρονοβόρα, όπως ήταν ανέκαθεν, αλλά και πανάκριβη, με αποτέλεσμα ουσιαστική νομιμότητα της χώρας να είναι πια στην πράξη η γενικευμένη ανομία του οικονομικά και πολιτικά ισχυρότερου. Το έργο βέβαια είναι παλιό, αλλά το τωρινό ανέβασμά του έχει πρωτόγνωρες διαστάσεις υπερπαραγωγής, με auteur μια «κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης» η οποία φαίνεται ότι δεν θα σκοτιζόταν ακόμα κι αν μας εξόντωνε όλους προκειμένου να φέρει εις πέρας το «εθνοσωτήριο» σχέδιό της.
Φυσικά είναι πάντα πιθανό να την προλάβουν οι αγαπητοί μας εργοδότες ή εκλεκτοί μας «πελάτες», οι πολυμήχανοι επιχειρηματίες του χώρου μας. Θα σταθούμε εδώ στην τελευταία φιλότιμη απόπειρα εξόντωσης συναδέλφου μεταφραστή από τον πιο ιστορικό ίσως εκδοτικό οίκο της χώρας, το υπεραιωνόβιο Βιβλιοπωλείον της Εστίας (στο εξής θα το λέμε χαϊδευτικά Εστία). Η καλή εταιρεία, παραδοσιακός φάρος της «πεφωτισμένης Δεξιάς» στα πολιτιστικά μας πράγματα, έχει φροντίσει εδώ και καιρό να εδραιώσει τη φήμη της στον κλάδο των εκδόσεων ως «προβληματικής επιχείρησης», γεγονός βέβαια που δεν την εμποδίζει να εξακολουθεί να αναθέτει μεταφράσεις και να εκδίδει ακριβά και υψηλού γοήτρου συνήθως βιβλία - για τα οποία οι επιμελητές πληρώνονται μια φορά το εξάμηνο ή καμιά φορά και καθόλου. Όσο για τους μεταφραστές...
Η συγκεκριμένη περίπτωση του συναδέλφου, μέλους επίσης του ΣΜΕΔ, είναι πολύ διαφωτιστική: τον Φεβρουάριο του 2010 συμφώνησε γραπτώς να μεταφράσει μέσα σε πέντε μήνες από τα γαλλικά δύο απαιτητικά βιβλία (ένα ιστορικό κι ένα φιλοσοφικό) των οποίων η έκδοση στα ελληνικά είχε γίνει επείγουσα βάσει των συμβολαίων που είχε υπογράψει η Εστία με τον γάλλο εκδότη. Πράγματι, οι μεταφράσεις παραδόθηκαν κατά σειρά τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 2010, με τη συμφωνία να προβλέπει πληρωμή του συναδέλφου στο ακέραιο με την παράδοση κάθε μετάφρασης. Η συνέχεια κοινότοπη: μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2011, ο συνάδελφος δεν είχε πληρωθεί ούτε 1 (ένα) ευρώ από τα σχεδόν 6.000 (έξι χιλιάδες) της συμφωνημένης συνολικής αμοιβής του.
Οι δικαιολογίες που πρόβαλε προσφάτως η διεύθυνση της Εστίας στις εντονότατες διαμαρτυρίες του συναδέλφου τιμούν κι αυτές τη μακρά λογοτεχνική κι επιχειρηματική παράδοση της κοινοτοπίας που διακονείται συστηματικά απ' όλα τα πολιτισμένα, προοδευτικά κι εμπνεόμενα από τις αξίες του χριστιανικού ανθρωπισμού αφεντικά όπου γης: «η αγορά δεν μας πληρώνει, εσύ είσαι κομμάτι του κύκλου της αγοράς, εμείς δεν σε πληρώνουμε». Συνεπής στο παραπάνω πνεύμα ήταν και η αντιπρόταση του εκδοτικού οίκου στον συνάδελφο: «χαρτζιλίκι ένα χιλιάρικο εντός του μηνός, και ξαναπεράστε τον μεθεπόμενο μήνα». Αναμφιβόλως, και οι ίδιοι οι απολογητές Πατέρες θα ζήλευαν την τυποποίηση, τη ρηχότητα και το θράσος της πάγιας εργοδοτικής ερμηνείας για το τι εστί κρίση και πώς αντιμετωπίζεται.
Στους αεριτζήδες πολιτιστικούς ταγούς του τόπου, στην (κάθε) Εστία, ο ΣΜΕΔ θα ήθελε να αντιτάξει τα κάτωθι αυτονόητα:
Ουδόλως είμαστε «κομμάτι του κύκλου της αγοράς». Δεν υπογράφουμε συμβάσεις με την «αγορά», υπογράφουμε μια σύμβαση με μια εταιρεία, σχεδόν πάντα με τους όρους της εταιρείας και κατά τη βολή της (μια κατάσταση την οποία φιλοδοξούμε ν' αλλάξουμε το συντομότερο). Απαιτούμε από την εταιρεία να τιμά, αν μη τι άλλο, τη σύμβασή της. Οι τραγελαφικές θεωρίες περί αγοράς, «κύκλων» κ.ο.κ. μάς αφήνουν παγερά αδιάφορους.
Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ή ξέρει εκ των προτέρων ότι πιθανότατα δεν θα έχει να πληρώσει όταν έρθει η ώρα, αλλά κάνει μολοντούτο «ανοίγματα» σαν να μην τρέχει τίποτα, είναι απατεώνας, τυχοδιώκτης κι εκμεταλλευτής, είτε πολυτονίζει τα βιβλία που εκδίδει είτε όχι.
Όποιος αντιμετωπίζει σκληρά εργαζόμενους συναδέλφους σαν να ήταν παιδάκια που καλούνται να βολευτούν με το χαρτζιλίκι του μπαμπά έχει καλομάθει σε ένα είδος εργοδοτικού πατερναλισμού που παραπέμπει σε καθεστώτα μεσαιωνικού ή ολοκληρωτικού τύπου. Αντιλαμβανόμαστε ότι το μοντελάκι έχει πέραση στους κρατούντες (η Γερμανία πατρονάρει την Ελλάδα, η κυβέρνηση πατρονάρει τους πολίτες, οι εταιρείες πατρονάρουν τους εργαζόμενους, και πάει λέγοντας), ας αντιληφθούν ωστόσο κι εκείνοι ότι θα έχει την τύχη που του αρμόζει.
Ο ΣΜΕΔ παρέχει πλήρη ηθική, νομική και συνδικαλιστική υποστήριξη στον συνάδελφο που διεκδικεί τα δεδουλευμένα του. Απαιτούμε την πλήρη εξόφλησή του και δεσμευόμαστε να δημοσιοποιήσουμε και επώνυμα την υπόθεση αν η Εστία συνεχίσει να καθυστερεί την πλήρη καταβολή της αμοιβής του. Καλούμε επίσης όλους τους συναδέλφους, μεταφραστές και επιμελητές-διορθωτές, στους οποίους η Εστία οφείλει χρήματα να έρθουν σε επαφή με τον ΣΜΕΔ για να οργανώσουμε συλλογικά τις διεκδικήσεις μας.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΝΟΣ
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
ΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ για την απόλυση του Απόστολου Καψάλη
Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Καθηγητών Ξένων Γλωσσών του Συλλόγου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση Ν. Αττικής – «Βύρωνας» υπογράφει το παρακάτω ψήφισμα – καταγγελία.
Σε μια περίοδο γενικευμένης επίθεσης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ στα εργασιακά και κοινωνικά μας δικαιώματα, μια μόλις εβδομάδα πριν από την σύνοδο κορυφής της ΕΕ για το Σύμφωνο ανταγωνιστικότητας , η ηγεσία της ΓΣΕΕ ευθυγραμμίζεται πλήρως με την μνημονιακή πολιτική. Αντί να οργανώνει την εργατική αντίσταση απέναντι στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας προβαίνει σε στοχευμένες απολύσεις με στόχο την ολοκλήρωση της υποβάθμισης και της απαξίωσης του ερευνητικού της φορέα (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ).
Στον καταθλιπτικό ορίζοντα που διαμορφώνεται για την εργατική τάξη της χώρας μας, αντιλήψεις και λογικές που μπορούν να σταθούν στον αντίποδα αυτής της εξέλιξης πρέπει να σιγήσουν. Δυστυχώς το έργο αυτό ανέλαβε στο μέτρο που της αναλογεί η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Αμέσως μετά την απομάκρυνση του επιστημονικού συμβούλου Γιώργου Ρωμανιά ανακοινώθηκε η εκδικητική και αντι-συνδικαλιστική απόλυση του Απόστολου Καψάλη.
Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος, ερευνητής εργασιακών σχέσεων και μέλος της διοίκησης του σωματείου εργαζομένων στο ΙΝΕ, προφανώς προκαλεί επειδή προσπαθεί να κάνει καλά την δουλειά για την οποία πληρώνεται με χρήματα των εργαζομένων αυτής της χώρας.
Μαζί με άλλους συναδέλφους του στο ΙΝΕ συνδράμουν επί σειρά ετών στην τεκμηρίωση και στην επεξεργασία των θέσεων και των διεκδικήσεων του εργατικού και του συνδικαλιστικού κινήματος με γνώμονα την υπεράσπιση και την αναβάθμιση της μισθωτής εργασίας. Φαίνεται ότι οι αναλύσεις και οι εισηγήσεις του συναδέλφου Καψάλη σχετικά με τις πρόσφατες αντεργατικές ανατροπές και τις προτάσεις αντιμετώπισής τους ενόχλησαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία μετατρέπεται για άλλη μια φορά σε στυγνό εργοδότη. Δεν φτάνει που μέσα στους χώρους της ανέχεται την ελαστική εργασία και τις εργολαβίες προβαίνει τώρα και στην απροκάλυπτη απόλυση του συναδέλφου Καψάλης και μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία του ΙΝΕ σε συνέχεια των εντεινόμενων σε βάρος του πιέσεων και αποκλεισμών.
Θεωρούμε ότι σε συνθήκες ραγδαίας επιδείνωσης των συνθηκών απασχόλησης και διαβίωσης του κόσμου της εργασίας εργαλεία όπως το ΙΝΕ πρέπει όχι μόνον να διατηρηθούν αλλά και να ενισχυθούν. Το όχι και τόσο πρωτότυπο πρόσχημα των δεινών οικονομικών της ΓΣΕΕ αφενός, δεν μπορεί να καλύψει τις πολιτικές μεθοδεύσεις και αφετέρου, γεννά ένα τεράστιο ζήτημα σχετικά με την αξιοποίηση εργατικού και δημόσιου χρήματος την διοίκηση της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης.
Απαιτούμε:
• Την άμεση ανάκληση της απόφασης για την απόλυση του συναδέλφου Απόστολου Καψάλη και την παύση κάθε σε βάρος του δίωξης
• Την συνέχιση της απρόσκοπτης και ανεξάρτητης λειτουργίας του ερευνητικού έργου του ΙΝΕ
• Την άμεση κατάργησης κάθε ευέλικτης μορφής εργασίας σε όλες τις δομές της ΓΣΕΕ
• Πλήρη διαφάνεια και έλεγχο των οικονομικών της ΓΣΕΕ
Αθήνα, 19 Μαρτίου 2011
enotiki.vyronas@gmail.com
enotikiprotovouliavyronas.blogspot.gr
Σε μια περίοδο γενικευμένης επίθεσης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ στα εργασιακά και κοινωνικά μας δικαιώματα, μια μόλις εβδομάδα πριν από την σύνοδο κορυφής της ΕΕ για το Σύμφωνο ανταγωνιστικότητας , η ηγεσία της ΓΣΕΕ ευθυγραμμίζεται πλήρως με την μνημονιακή πολιτική. Αντί να οργανώνει την εργατική αντίσταση απέναντι στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας προβαίνει σε στοχευμένες απολύσεις με στόχο την ολοκλήρωση της υποβάθμισης και της απαξίωσης του ερευνητικού της φορέα (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ).
Στον καταθλιπτικό ορίζοντα που διαμορφώνεται για την εργατική τάξη της χώρας μας, αντιλήψεις και λογικές που μπορούν να σταθούν στον αντίποδα αυτής της εξέλιξης πρέπει να σιγήσουν. Δυστυχώς το έργο αυτό ανέλαβε στο μέτρο που της αναλογεί η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Αμέσως μετά την απομάκρυνση του επιστημονικού συμβούλου Γιώργου Ρωμανιά ανακοινώθηκε η εκδικητική και αντι-συνδικαλιστική απόλυση του Απόστολου Καψάλη.
Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος, ερευνητής εργασιακών σχέσεων και μέλος της διοίκησης του σωματείου εργαζομένων στο ΙΝΕ, προφανώς προκαλεί επειδή προσπαθεί να κάνει καλά την δουλειά για την οποία πληρώνεται με χρήματα των εργαζομένων αυτής της χώρας.
Μαζί με άλλους συναδέλφους του στο ΙΝΕ συνδράμουν επί σειρά ετών στην τεκμηρίωση και στην επεξεργασία των θέσεων και των διεκδικήσεων του εργατικού και του συνδικαλιστικού κινήματος με γνώμονα την υπεράσπιση και την αναβάθμιση της μισθωτής εργασίας. Φαίνεται ότι οι αναλύσεις και οι εισηγήσεις του συναδέλφου Καψάλη σχετικά με τις πρόσφατες αντεργατικές ανατροπές και τις προτάσεις αντιμετώπισής τους ενόχλησαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία μετατρέπεται για άλλη μια φορά σε στυγνό εργοδότη. Δεν φτάνει που μέσα στους χώρους της ανέχεται την ελαστική εργασία και τις εργολαβίες προβαίνει τώρα και στην απροκάλυπτη απόλυση του συναδέλφου Καψάλης και μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία του ΙΝΕ σε συνέχεια των εντεινόμενων σε βάρος του πιέσεων και αποκλεισμών.
Θεωρούμε ότι σε συνθήκες ραγδαίας επιδείνωσης των συνθηκών απασχόλησης και διαβίωσης του κόσμου της εργασίας εργαλεία όπως το ΙΝΕ πρέπει όχι μόνον να διατηρηθούν αλλά και να ενισχυθούν. Το όχι και τόσο πρωτότυπο πρόσχημα των δεινών οικονομικών της ΓΣΕΕ αφενός, δεν μπορεί να καλύψει τις πολιτικές μεθοδεύσεις και αφετέρου, γεννά ένα τεράστιο ζήτημα σχετικά με την αξιοποίηση εργατικού και δημόσιου χρήματος την διοίκηση της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης.
Απαιτούμε:
• Την άμεση ανάκληση της απόφασης για την απόλυση του συναδέλφου Απόστολου Καψάλη και την παύση κάθε σε βάρος του δίωξης
• Την συνέχιση της απρόσκοπτης και ανεξάρτητης λειτουργίας του ερευνητικού έργου του ΙΝΕ
• Την άμεση κατάργησης κάθε ευέλικτης μορφής εργασίας σε όλες τις δομές της ΓΣΕΕ
• Πλήρη διαφάνεια και έλεγχο των οικονομικών της ΓΣΕΕ
Αθήνα, 19 Μαρτίου 2011
enotiki.vyronas@gmail.com
enotikiprotovouliavyronas.blogspot.gr
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Η παιδεία του μνημονίου και της αγοράς οδηγεί στο κλείσιμο εκατοντάδων σχολείων
• «Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο μνημόνιο σε οτιδήποτε που να αφορά συνενώσεις ή επιλογές για θέματα σχολείων ή πανεπιστημίων»
(Υπουργός Παιδείας, 28-2-11, Ομιλία προς τους Δημάρχους και στελέχη εκπαίδευσης)
• Επικαιροποιημένο Μνημόνιο 3: «Η κυβέρνηση συστήνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2011 μια ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και της αποτελεσματικότητας χρήσης πόρων».
Η «ειδική» ομάδα ανέλαβε ήδη το έργο της συνολικής ανατροπής στο χώρο της εκπαίδευσης, έργο που βέβαια υπερβαίνει τις απαιτήσεις περικοπών του Μνημονίου. Με το νέο σχολείο της αγοράς πρέπει να υπάρξει με κάθε τρόπο εξοικονόμηση κόστους, οικονομίες κλίμακας και αναζήτηση των φθηνότερων λύσεων αδιαφορώντας για τις σοβαρές εκπαιδευτικές και κοινωνικές επιπτώσεις τους.
Ανάμεσα σε αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία η αύξηση της εγκατάλειψης του σχολείου και της σχολικής αποτυχίας, η δημιουργία πολυπληθών και απρόσωπων σχολικών μονάδων (350 ως 450 μαθητές θα έχουν τα νέα, συνενούμενα σχολεία), η ενίσχυση περιστατικών μαθητικής παραβατικότητας και βίας, η αύξηση της εσωτερικής μετανάστευσης, οι μεγαλύτερες δυσκολίες επικοινωνίας εκπαιδευτικών και γονέων καθώς και αρνητικές συνέπειες για το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Οι καταργήσεις και συνενώσεις σχολικών μονάδων εντάσσονται στο πλαίσιο ανατροπών που προωθούνται τόσο στο περιεχόμενο σπουδών, στη δομή και τη λειτουργία του «νέου σχολείου» όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στοχεύουν στην κατεύθυνση ενός ιδιωτικοποιημένου, πειθαρχημένου και προσαρμοσμένου στις ανάγκες της αγοράς εκπαιδευτικού συστήματος.
Σε γενικές γραμμές, η εκπαιδευτική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη χώρα μας διέπεται από τις αρχές και αντιλήψεις που χαρακτηρίζουν διεθνώς τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές. Βασικοί στόχοι αυτών των πολιτικών είναι οι εξής:
• ανακατανομή του πλούτου υπέρ των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων,
• δημιουργία πολιτών-εργαζομένων σύμφωνα με τις επιδιώξεις του νεοφιλελεύθερου οικονομικού υποδείγματος,
• υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης, απόσυρση του κράτους από τις δαπάνες για την εκπαίδευση και, ουσιαστικά, άνοιγμά της σε στρατηγικές επενδύσεις κερδοσκοπικών εταιριών,
• μετατόπιση της ευθύνης για τη μόρφωση στο ίδιο το άτομο,
• μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση,
• μετατόπιση της ευθύνης για την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης στους/τις εκπαιδευτικούς, με επιδίωξη τη νομιμοποίηση των πολιτικών αξιολόγησης και την καθιέρωση μιας ανταγωνιστικής κουλτούρας στο χώρο της εκπαίδευσης.
Η εναρμόνιση της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές που ακολουθούνται διεθνώς αφορά τόσο το περιεχόμενο των αλλαγών που προωθούνται όσο και τις μεθόδους που ακολουθούνται για την πραγμάτωσή τους. Ακόμη και σε επίπεδο συνθηματολογίας, είναι χαρακτηριστική η υιοθέτηση από το Υπ. Παιδείας του συνθήματος «Κανένα σχολείο και κανένα παιδί να μη μείνει πίσω», που αποτελεί σχεδόν πιστή αντιγραφή του συνθήματος «Κανένα παιδί να μη μείνει πίσω» («No Child Left Behind», NCLB) της αντίστοιχης αμερικανικής εκπαιδευτικής πολιτικής.
Αξίζει, επίσης, να τονιστεί ότι οι εξαγγελίες για το «νέο σχολείο» της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αποτελούν στην ουσία συνέχεια και περαιτέρω εμβάθυνση των αντίστοιχων διακηρύξεων της Νέας Δημοκρατίας (π.χ. «Όλα είναι ..θέμα Παιδείας!» του Ευρ. Στυλιανίδη και «Ψηφιακή Τάξη» του Άρη Σπηλιωτόπουλου).
Η «σιδηρά κυρία» υπουργός Παιδείας μιλώντας στην ημερίδα ενημέρωσης και διαλόγου του υπ. Παιδείας με τους δημάρχους της χώρας κατέστησε σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι αποφασισμένη να κλείσει εκατοντάδες σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα. Μάλιστα ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων συναδέλφων της (του κ. Πάγκαλου, του κ. Ραγκούση κ.λπ.) επιστράτευσε την έωλη θεωρία περί «υποκινητών». Είπε, χαρακτηριστικά: «Είναι δυνατόν για οποιαδήποτε κινητοποίηση(?????) να αποφασίζουν συνδικαλιστές ή δήμαρχοι ή γονείς ή ενώσεις γονέων να κλείσουν τα σχολεία για να διαμαρτυρηθούν; Δηλαδή να στερήσουν το μάθημα από τα παιδιά; Είναι δυνατόν ως κοινωνία να αποδεχόμαστε λογικές που βάζουν τη μάθηση των παιδιών ως στοιχείο εκβιασμού;». Δηλαδή, σύμφωνα με την υπουργό Παιδείας, οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές που βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα σχολεία τους ήταν ενεργούμενα των συνδικαλιστών και των δημάρχων!!
Ισχυρίστηκε, επίσης, η υπουργός Παιδείας ότι οι εκτεταμένες καταργήσεις / συγχωνεύσεις σχολείων έχουν ως «κεντρικό στοιχείο το παιδαγωγικό. Η εφαρμογή του Νέου σχολείου έχει νέες παιδαγωγικές μεθόδους. Υπάρχει ανάγκη ομαδικής λειτουργίας της τάξης. Είναι η λεγόμενη «ομαδο-συνεργατική διδασκαλία». Τα λέει όλα αυτά η υπουργός όταν είναι πασίδηλο ότι μέσω των συγχωνεύσεων επιδιώκει να επεκτείνει τη λειτουργία τμημάτων με 28 ως 30 μαθητές. Αλλά σε τέτοια, πολυπληθή τμήματα περιορίζονται ασφυκτικά οι δυνατότητες των εκπαιδευτικών να εφαρμόσουν διαφοροποιημένες παιδαγωγικές πρακτικές, ώστε να ανταποκρίνονται σε ειδικές ανάγκες και ενδιαφέροντα κάθε παιδιού ή να προωθούν ενεργητικές ομαδικές και ομαδοσυνεργατικές μεθόδους διδασκαλίας.
Τα πρόσφατα δημοσιεύματα αλλά και οι εισηγήσεις διευθυντών εκπαίδευσης που έχουν γίνει γνωστές επιβεβαιώνουν την ανάγκη συνέχισης και έντασης των κινητοποιήσεων της εκπαιδευτικής κοινότητας και των φορέων της αυτοδιοίκησης για να αποκρουστούν οι αντιεκπαιδευτικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, 150 Γυμνάσια και Λύκεια προβλέπεται να συνενωθούν στην Αττική, 50 Γυμνάσια και Λύκεια, αντίστοιχα, στο νομό Θεσσαλονίκης, 9 Γυμνάσια και Λύκεια συγχωνεύονται ή καταργούνται στο νομό Πρέβεζας, ενώ συνολικά φτάνουν τα 500 τα συγχωνευόμενα σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη χώρα. Αν συνυπολογίσουμε και τα 100 περίπου σχολεία που θα καταργηθούν, προκύπτουν περίπου 600 σχολικές μονάδες Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που καταργούνται ή συνενώνονται, δηλαδή το 18% επί του συνόλου των σχολείων της χώρας. Ουσιαστικά, ένα στα πέντε σχολεία συνενώνεται με κάποιο άλλο ή καταργείται.
Και μετά από όλα αυτά, εξακολουθούν τα μέλη της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Παιδείας να μιλούν για μια «συνήθη» κατ’ έτος πρακτική, όταν τα προηγούμενα χρόνια συνενώνονταν, καταργούνταν ή ιδρύονταν 20 με 30 σχολικές μονάδες. Αποσιωπούν, βέβαια, έναν από τους βασικούς τους στόχους: να περιορίσουν ασφυκτικά τον αριθμό των διοριζόμενων εκπαιδευτικών τα επόμενα χρόνια. Υπολογίζουμε ότι από τη συνένωση 500 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 2.000 καθηγητές. Από την κατάργηση 100 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 1000 περίπου καθηγητές. Συνολικά θα καταργηθούν 3.000 θέσεις εργασίας.
Οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων μαζί με τη δημιουργία πολυπληθών τμημάτων, την πλήρη εγκατάλειψη της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών και το μεγάλο κύμα συνταξιοδοτήσεων καθηγητών θα οδηγήσει στη μείωση κατά 20% του εκπαιδευτικού προσωπικού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μέσα στην επόμενη τριετία. Είναι φανερό ότι δεκάδες χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί καταδικάζονται στην ανεργία και την εργασιακή αβεβαιότητα.
Έχει ιδιαίτερη σημασία, τέλος, να σταθούμε και στη σχεδιαζόμενη κατάργηση των Διαπολιτισμικών Γυμνασίων και Λυκείων της Αττικής και πιθανόν όλης της χώρας. Πάντως, τα τέσσερα διαπολιτισμικά σχολεία της Αττικής, στα οποία φοιτούν 800 περίπου μαθητές, σχεδιάζεται να καταργηθούν. Τα σχολεία αυτά έχουν σκοπό την υποδοχή νεοεισερχόμενων αλλοδαπών μαθητών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, τη συστηματική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την ομαλή ένταξη των μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην κοινωνία. Για την επίτευξη των στόχων αυτών στελεχώνονται με εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, με ειδική διαδικασία και προϋποθέσεις ένταξης, ενώ στο πλαίσιό τους λειτουργούν Τάξεις Υποδοχής καθώς και άλλα προγράμματα που αποσκοπούν στην απρόσκοπτη ένταξη των μεταναστευτικής καταγωγής παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν στη μάθησή τους.
Μελετώντας τον πίνακα με τα σχολεία που συνενώνονται ή καταργούνται στην Αττική διαπιστώνουμε ότι οι περιοχές που κατοικούνται από χαμηλότερα οικονομικά στρώματα δέχονται την πιο βάρβαρη επιδρομή της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, από τα 20 Γυμνάσια που λειτουργούν στο Δήμο Περιστερίου συνενώνονται τα 10.
Στην ίδια λογική, τα εσπερινά σχολεία, στα οποία φοιτούν εργαζόμενοι μαθητές, πλήττονται ιδιαίτερα. Μόνο στην Αττική 14 εσπερινά σχολεία συνενώνονται και 2 καταργούνται.
Οι επόμενες μέρες είναι πολύ κρίσιμες για το κατά πόσο θα υλοποιηθούν οι παραπάνω κυβερνητικοί σχεδιασμοί. Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι εδώ και δύο μήνες περίπου αναπτύσσεται και δυναμώνει ένα ευρύτατο, πολύμορφο κίνημα κατά των συγχωνεύσεων / καταργήσεων σχολείων, που θέτει και γενικότερα ζητήματα αντιπαράθεσης προς την εκπαιδευτική και γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης. Η ευρύτερη δυνατή κινητοποίηση και αντίσταση της κοινωνίας στις συγχωνεύσεις/καταργήσεις σχολείων και τις περικοπές στην παιδεία δεν είναι «μάχη οπισθοφυλακής» ούτε «υπεράσπισης κεκτημένων». Είναι αγώνας για να δημιουργήσουμε το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας. Είναι αγώνας για ένα σχολείο που θα χωράει όλους τους μαθητές, όλους τους εκπαιδευτικούς, ολόκληρη τη γνώση.
Γρηγόρης Καλομοίρης
Αντιπρόεδρος Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ
(Υπουργός Παιδείας, 28-2-11, Ομιλία προς τους Δημάρχους και στελέχη εκπαίδευσης)
• Επικαιροποιημένο Μνημόνιο 3: «Η κυβέρνηση συστήνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2011 μια ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και της αποτελεσματικότητας χρήσης πόρων».
Η «ειδική» ομάδα ανέλαβε ήδη το έργο της συνολικής ανατροπής στο χώρο της εκπαίδευσης, έργο που βέβαια υπερβαίνει τις απαιτήσεις περικοπών του Μνημονίου. Με το νέο σχολείο της αγοράς πρέπει να υπάρξει με κάθε τρόπο εξοικονόμηση κόστους, οικονομίες κλίμακας και αναζήτηση των φθηνότερων λύσεων αδιαφορώντας για τις σοβαρές εκπαιδευτικές και κοινωνικές επιπτώσεις τους.
Ανάμεσα σε αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία η αύξηση της εγκατάλειψης του σχολείου και της σχολικής αποτυχίας, η δημιουργία πολυπληθών και απρόσωπων σχολικών μονάδων (350 ως 450 μαθητές θα έχουν τα νέα, συνενούμενα σχολεία), η ενίσχυση περιστατικών μαθητικής παραβατικότητας και βίας, η αύξηση της εσωτερικής μετανάστευσης, οι μεγαλύτερες δυσκολίες επικοινωνίας εκπαιδευτικών και γονέων καθώς και αρνητικές συνέπειες για το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Οι καταργήσεις και συνενώσεις σχολικών μονάδων εντάσσονται στο πλαίσιο ανατροπών που προωθούνται τόσο στο περιεχόμενο σπουδών, στη δομή και τη λειτουργία του «νέου σχολείου» όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στοχεύουν στην κατεύθυνση ενός ιδιωτικοποιημένου, πειθαρχημένου και προσαρμοσμένου στις ανάγκες της αγοράς εκπαιδευτικού συστήματος.
Σε γενικές γραμμές, η εκπαιδευτική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη χώρα μας διέπεται από τις αρχές και αντιλήψεις που χαρακτηρίζουν διεθνώς τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές. Βασικοί στόχοι αυτών των πολιτικών είναι οι εξής:
• ανακατανομή του πλούτου υπέρ των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων,
• δημιουργία πολιτών-εργαζομένων σύμφωνα με τις επιδιώξεις του νεοφιλελεύθερου οικονομικού υποδείγματος,
• υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης, απόσυρση του κράτους από τις δαπάνες για την εκπαίδευση και, ουσιαστικά, άνοιγμά της σε στρατηγικές επενδύσεις κερδοσκοπικών εταιριών,
• μετατόπιση της ευθύνης για τη μόρφωση στο ίδιο το άτομο,
• μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση,
• μετατόπιση της ευθύνης για την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης στους/τις εκπαιδευτικούς, με επιδίωξη τη νομιμοποίηση των πολιτικών αξιολόγησης και την καθιέρωση μιας ανταγωνιστικής κουλτούρας στο χώρο της εκπαίδευσης.
Η εναρμόνιση της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές που ακολουθούνται διεθνώς αφορά τόσο το περιεχόμενο των αλλαγών που προωθούνται όσο και τις μεθόδους που ακολουθούνται για την πραγμάτωσή τους. Ακόμη και σε επίπεδο συνθηματολογίας, είναι χαρακτηριστική η υιοθέτηση από το Υπ. Παιδείας του συνθήματος «Κανένα σχολείο και κανένα παιδί να μη μείνει πίσω», που αποτελεί σχεδόν πιστή αντιγραφή του συνθήματος «Κανένα παιδί να μη μείνει πίσω» («No Child Left Behind», NCLB) της αντίστοιχης αμερικανικής εκπαιδευτικής πολιτικής.
Αξίζει, επίσης, να τονιστεί ότι οι εξαγγελίες για το «νέο σχολείο» της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αποτελούν στην ουσία συνέχεια και περαιτέρω εμβάθυνση των αντίστοιχων διακηρύξεων της Νέας Δημοκρατίας (π.χ. «Όλα είναι ..θέμα Παιδείας!» του Ευρ. Στυλιανίδη και «Ψηφιακή Τάξη» του Άρη Σπηλιωτόπουλου).
Η «σιδηρά κυρία» υπουργός Παιδείας μιλώντας στην ημερίδα ενημέρωσης και διαλόγου του υπ. Παιδείας με τους δημάρχους της χώρας κατέστησε σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι αποφασισμένη να κλείσει εκατοντάδες σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα. Μάλιστα ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων συναδέλφων της (του κ. Πάγκαλου, του κ. Ραγκούση κ.λπ.) επιστράτευσε την έωλη θεωρία περί «υποκινητών». Είπε, χαρακτηριστικά: «Είναι δυνατόν για οποιαδήποτε κινητοποίηση(?????) να αποφασίζουν συνδικαλιστές ή δήμαρχοι ή γονείς ή ενώσεις γονέων να κλείσουν τα σχολεία για να διαμαρτυρηθούν; Δηλαδή να στερήσουν το μάθημα από τα παιδιά; Είναι δυνατόν ως κοινωνία να αποδεχόμαστε λογικές που βάζουν τη μάθηση των παιδιών ως στοιχείο εκβιασμού;». Δηλαδή, σύμφωνα με την υπουργό Παιδείας, οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές που βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα σχολεία τους ήταν ενεργούμενα των συνδικαλιστών και των δημάρχων!!
Ισχυρίστηκε, επίσης, η υπουργός Παιδείας ότι οι εκτεταμένες καταργήσεις / συγχωνεύσεις σχολείων έχουν ως «κεντρικό στοιχείο το παιδαγωγικό. Η εφαρμογή του Νέου σχολείου έχει νέες παιδαγωγικές μεθόδους. Υπάρχει ανάγκη ομαδικής λειτουργίας της τάξης. Είναι η λεγόμενη «ομαδο-συνεργατική διδασκαλία». Τα λέει όλα αυτά η υπουργός όταν είναι πασίδηλο ότι μέσω των συγχωνεύσεων επιδιώκει να επεκτείνει τη λειτουργία τμημάτων με 28 ως 30 μαθητές. Αλλά σε τέτοια, πολυπληθή τμήματα περιορίζονται ασφυκτικά οι δυνατότητες των εκπαιδευτικών να εφαρμόσουν διαφοροποιημένες παιδαγωγικές πρακτικές, ώστε να ανταποκρίνονται σε ειδικές ανάγκες και ενδιαφέροντα κάθε παιδιού ή να προωθούν ενεργητικές ομαδικές και ομαδοσυνεργατικές μεθόδους διδασκαλίας.
Τα πρόσφατα δημοσιεύματα αλλά και οι εισηγήσεις διευθυντών εκπαίδευσης που έχουν γίνει γνωστές επιβεβαιώνουν την ανάγκη συνέχισης και έντασης των κινητοποιήσεων της εκπαιδευτικής κοινότητας και των φορέων της αυτοδιοίκησης για να αποκρουστούν οι αντιεκπαιδευτικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, 150 Γυμνάσια και Λύκεια προβλέπεται να συνενωθούν στην Αττική, 50 Γυμνάσια και Λύκεια, αντίστοιχα, στο νομό Θεσσαλονίκης, 9 Γυμνάσια και Λύκεια συγχωνεύονται ή καταργούνται στο νομό Πρέβεζας, ενώ συνολικά φτάνουν τα 500 τα συγχωνευόμενα σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη χώρα. Αν συνυπολογίσουμε και τα 100 περίπου σχολεία που θα καταργηθούν, προκύπτουν περίπου 600 σχολικές μονάδες Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που καταργούνται ή συνενώνονται, δηλαδή το 18% επί του συνόλου των σχολείων της χώρας. Ουσιαστικά, ένα στα πέντε σχολεία συνενώνεται με κάποιο άλλο ή καταργείται.
Και μετά από όλα αυτά, εξακολουθούν τα μέλη της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Παιδείας να μιλούν για μια «συνήθη» κατ’ έτος πρακτική, όταν τα προηγούμενα χρόνια συνενώνονταν, καταργούνταν ή ιδρύονταν 20 με 30 σχολικές μονάδες. Αποσιωπούν, βέβαια, έναν από τους βασικούς τους στόχους: να περιορίσουν ασφυκτικά τον αριθμό των διοριζόμενων εκπαιδευτικών τα επόμενα χρόνια. Υπολογίζουμε ότι από τη συνένωση 500 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 2.000 καθηγητές. Από την κατάργηση 100 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 1000 περίπου καθηγητές. Συνολικά θα καταργηθούν 3.000 θέσεις εργασίας.
Οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων μαζί με τη δημιουργία πολυπληθών τμημάτων, την πλήρη εγκατάλειψη της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών και το μεγάλο κύμα συνταξιοδοτήσεων καθηγητών θα οδηγήσει στη μείωση κατά 20% του εκπαιδευτικού προσωπικού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μέσα στην επόμενη τριετία. Είναι φανερό ότι δεκάδες χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί καταδικάζονται στην ανεργία και την εργασιακή αβεβαιότητα.
Έχει ιδιαίτερη σημασία, τέλος, να σταθούμε και στη σχεδιαζόμενη κατάργηση των Διαπολιτισμικών Γυμνασίων και Λυκείων της Αττικής και πιθανόν όλης της χώρας. Πάντως, τα τέσσερα διαπολιτισμικά σχολεία της Αττικής, στα οποία φοιτούν 800 περίπου μαθητές, σχεδιάζεται να καταργηθούν. Τα σχολεία αυτά έχουν σκοπό την υποδοχή νεοεισερχόμενων αλλοδαπών μαθητών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, τη συστηματική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την ομαλή ένταξη των μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην κοινωνία. Για την επίτευξη των στόχων αυτών στελεχώνονται με εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, με ειδική διαδικασία και προϋποθέσεις ένταξης, ενώ στο πλαίσιό τους λειτουργούν Τάξεις Υποδοχής καθώς και άλλα προγράμματα που αποσκοπούν στην απρόσκοπτη ένταξη των μεταναστευτικής καταγωγής παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν στη μάθησή τους.
Μελετώντας τον πίνακα με τα σχολεία που συνενώνονται ή καταργούνται στην Αττική διαπιστώνουμε ότι οι περιοχές που κατοικούνται από χαμηλότερα οικονομικά στρώματα δέχονται την πιο βάρβαρη επιδρομή της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, από τα 20 Γυμνάσια που λειτουργούν στο Δήμο Περιστερίου συνενώνονται τα 10.
Στην ίδια λογική, τα εσπερινά σχολεία, στα οποία φοιτούν εργαζόμενοι μαθητές, πλήττονται ιδιαίτερα. Μόνο στην Αττική 14 εσπερινά σχολεία συνενώνονται και 2 καταργούνται.
Οι επόμενες μέρες είναι πολύ κρίσιμες για το κατά πόσο θα υλοποιηθούν οι παραπάνω κυβερνητικοί σχεδιασμοί. Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι εδώ και δύο μήνες περίπου αναπτύσσεται και δυναμώνει ένα ευρύτατο, πολύμορφο κίνημα κατά των συγχωνεύσεων / καταργήσεων σχολείων, που θέτει και γενικότερα ζητήματα αντιπαράθεσης προς την εκπαιδευτική και γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης. Η ευρύτερη δυνατή κινητοποίηση και αντίσταση της κοινωνίας στις συγχωνεύσεις/καταργήσεις σχολείων και τις περικοπές στην παιδεία δεν είναι «μάχη οπισθοφυλακής» ούτε «υπεράσπισης κεκτημένων». Είναι αγώνας για να δημιουργήσουμε το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας. Είναι αγώνας για ένα σχολείο που θα χωράει όλους τους μαθητές, όλους τους εκπαιδευτικούς, ολόκληρη τη γνώση.
Γρηγόρης Καλομοίρης
Αντιπρόεδρος Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)